Ongemotiveerd & ongeÔnspireerd als ik was, niks transpirerend en bijna hyperventilerend als ik nooit zou zijn, keek ik op vrij jonge leeftijd naar de Berend Boudewijn kwis op de Nederlandse televisie. De buis werd toen gezegd.

Er was gewoon niks anders of het was Andrť van Duyn die de zoveelste scheve bekken aan het trekken was.

Jacques Vermeire verkocht toen nog in alle annoniemiteit schoenen aan oudere dames. Iedereen rookte toe nog sigaretten van een merk dat Eddy Merckx aanprees en Freddy Maertens trok rare lippen.

Fabrieken stonden ouderwets te pronken in het straatbeeld of sierden vele gezichten van m-lelijke machomannen die te vaak naar slechte politie feuilletons keken.

Sylvester Stallone was nog geen Rocky, hij neukte in slechte afkooksels van main stream Porno en figureerde als nozem in de trein bij een achtervolgingsscŤne in de later legendarisch geworden "French Connection" Film.

Het was een tijd waarin 3 Nederlandse Filmmensen Amerika veroverden, nadat ze beroemd en berucht waren geworden met een film waarbij stront uit de Wc pot werd geanalyseerd.

Ikzelve deed toen mijn plechtige communie in geruite kniebroek die toen echt tot net boven de knie uitreikte. Een pittig detail, het was koud buiten ,maar van mama moest en zou ik een geruite kniebroek dragen. Mijn vader die helaas het profiel van de hierboven beschreven machoman had, zorgde ervoor dat naast het feit ik in volle winter korte geruite broeken moest dragen, mijn moeder vaak bij bewolkt en donker regenweer een zonnebril moest opzetten. Later vernam ik dat mijn moeder geen oogziekte of allergie voor zonlicht had.

Het was ook de tijd dat in het voetbal BelgiŽ steeds de duimen moest afleggen tegen Nederland en dat Nederlanders met mooie vrouwen tweede eindigden in de Wereldbeker. Tweede was niet goed genoeg. We weenden allen vrolijk mee toen de zwaar ontgoochelende Nederlanders na hun verlies tegen een wervelend ArgentiniŽ hun vrouwen op Schiphol in de armen vielen. Nooit was Hollands Krapuul zo mooi !

Dit alles maakte ik mee vanuit de zijlijn van de maatschappij. Zo ben je als je klein bent. Je voelt je vaak machteloos en ondergaat wereldlijke stommiteiten.

Ik denk dat onze President mij begrijpt als hij aan de zijlijn staat. Het is daar vaak hard vertoeven, zeker in de winter.