Schrijnend, elitair, rebels en rechtvaardig arrogant zijn woorden die me te binnen schieten als ik aan Hugo Claus denk.
Hij wentelde zich te vaak in woorden die een voorbije generatie belangrijk vonden. Maar Den Hugo kon dit als geen ander. Wat vond deze schrijver over voetbal ?

Kon het rollend ding hem behagen en waren die 11 spelers slechts potentaten die achter hun libido aanliepen op zoek naar een bevrijding ?
Hoogstwaarschijnlijk zou hij het voetbal naast zich hebben neergelegd met een reden die hij voor zichzelf hield. Hugo Claus kon ook bescheiden zijn in zijn grootsheid. Claus hield niet van massa's. Hij hield er wel van gekend te zijn door een massa, maar dan een massa die hij controleerde en die een afstand hield. Hugo Claus hield er ook niet van, om buiten zijn verheven omgeving zich te meten met "minderwaardigen". Wellicht zag hij voetbalsupporters als te mijden volk.
Wij, eenvoudige zielen en lezers van te weinig boeken, zullen dus nooit met zekerheid weten hoe hij precies over het voetbal dacht.

Daarom is Hugo dan ook zo'n groot schrijver en is Herman dat niet.
Voorlopig niet en wellicht nooit niet.
Herman weet teveel over het voetbal en over de foef van vele spelersvrouwen.

Hugo Claus wist minstens evenveel over de foef, doch schreeuwde het niet zo van alle daken.
Hugo was volgens mij, de beste praktiserende foefen foefelaar die de literaire wereld ooit gekend heeft.
Wie anders heeft "Emmanuella " befoefeld, op het moment dat Brusselmans in een rokerig klein cinemazaaltje aan de Gentse Dampoort aan iets anders diende te foefelen tijdens Emmanuella 7.
Tot vervelens toe !

Ik denk dat Hugo een verdomd goede keeper zou geweest zijn.
Alleen Hugo is er niet meer en ik kan het hem niet meer vragen.

Christophe Neuckermans.