Ik las laatst het boek dat Paul Van Himst over hemzelf heeft geschreven. Het viel me op dat dit boekje, niet meteen een literair werkstuk, vlot las. De bescheiden indruk die Paul geeft als we hem op televisie zien, was ook de stijl van dit boek. Respect !

Paul was nog eens een Profvoetballer ! Hij was de vleesgeworden harde werker met een goede en harde mentaliteit. Franjes waren er toen niet, het was voetbal en niet meer dan dat.

Twee anekdotes blijven me bij en wil ik graag met U delen, lieve columnlezer. Wist je dat Paul zijn eerste gouden schoen, zijn echte schoen was die net als bij kleine baby’s verguld werd ter herinnering. Bovendien was de "ceremonie" een korte overhandiging net voor de aftrap van één of andere match tijdens de reguliere competitie, en duurde dit alles net geen 2 minuten. Ook wou ik U meegeven dat Paul veel spelers uit zijn omgeving een bijnaam gaf.De namen of bijnamen wil ik U onthouden, doch het zijn allemaal heroïsche namen waar alleen maar kon van afgeleid worden dat ze GROTE MENEREN waren, op en rond het voetbalveld. Het was een tijd dat een voetballer een bink was. Hiermee ben ik aanbeland waar ik wou zijn ! Wat zijn die verdomde (prof)voetballers nu nog waard ! In plaats van bijnamen hebben ze vaak namen die we amper kunnen uitspreken.

Op zaterdag 19 februari was ik getuige van het dieptepunt in deze Belgische competitie, namelijk de match tussen Essevee en Lierse. Wat ik daar zag, tart elke liefhebber. Je kan waarschijnlijk nog minder onthouden van deze match dan het aantal goede zinnen die bijvoorbeeld Sam Goris zou uitspreken.

Een schande.

Ik kan jullie zelfs wat informatie van achter de schermen meegeven, informatie die ik weliswaar op café heb gehoord, doch uitgesproken door "serieuzere mensen". Het zou zijn dat essevee’s twee betere pionnen (Ernest en Rémy) betrapt zijn geworden op een vervelende vaste en wederkerende gewoonte die te maken heeft met alcohol. Blijkbaar zijn ze allebei voor lange (misschien zelfs definitieve) tijd geschorst.

Dit is erg, en dit mag niet, en ja profvoetballers zijn verdomme profvoetballers en geen bouwvakkers, doch ! Wat ik nou nog veel erger vind, is wat je op zaterdagavond na de match te zien krijgt, als je onze helden van op het veld pleegt tegen te komen. In plaats van "Grote Meneren" zie je dan iets wat ik nog erger vind dan het (puber)wangedrag van mijn naamgenoot bij het Kippenhof. Je ziet dan mannen met Sjakossen ! Handtassen klein en groot (soms alle twee) rond hun middel gedraaid waarbij zelfs de wandelstijl is aangepast aan het lederen scharminkel dat deze hufters bijhebben. Mannen met hun haar ingeduffeld in stoffen structuren. Mannen met Louis Vitton toestanden waar je ziek van word ! Onze profvoetballers zijn echte jannetten geworden. Ik kan me echt, echt niet voorstellen dat voetbalgrootheden van weleer, zijnde Eric Gerets of Jan Ceulemans met een sjakos rondliepen en hun gat zwabberden van links naar rechts. Dit zie ik nu wel, en geloof me, ik was echt niet dronken.

Wat ben ik blij dat ik zelf nog een echte man ben, die na amper 10 minuten op het veld, zelf zijn vervanging aanvraagt bij een mach van enkele weken terug. Een match bij -5 ° Celsius waarbij mijn handen bijna bevroren waren. Gelukkig werd ik gered door medespeler Louigi die me zijn supergoede handschoenen gaf.

Stel je voor dat ik dan een sjakos krijg !

Christophe Neukermans